Agenda
11 February_Thursday
Presentatie 'Nog een lente - 30 dichters gekozen door Meander'
met: Dennis Gaens, Hedwig Selles, Sylvie Marie, Bouke Vlierhuis, Ellen Deckwitz, Jan-Paul Rosenberg, Lieke Marsman, Ellen van de Corput, Yerna van den Driesschen, Liesbeth V. Hafenrichter, en anderen...
muziek: Ronald de Jong
Aanvang: 20.00
Zaal open: 19.30
Entree: gratis
Ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan van Meander Magazine en het 25-jarig bestaan van de Vlaamse uitgeverij P wordt er een nieuwe bloemlezing gepresenteerd: Nog een lente. Hierin is nieuw werk opgenomen van dertig veelbelovende dichters uit de Meanderrubriek Dichters. Tijdens de presentatie in de theaterzaal van het Amsterdamse Perdu wordt Nog een lente aangeboden aan het bestuur van de Stichting Literatuursite Meander. Interessanter is de mini-dichtersmarathon met een aantal dichters uit de bundel. Daarnaast is er muziek van singer-songwriter Roland de Jong. Na afloop is er een borrel.
Presentatie 'Nog een lente - 30 dichters gekozen door Meander'
met: Dennis Gaens, Hedwig Selles, Sylvie Marie, Bouke Vlierhuis, Ellen Deckwitz, Jan-Paul Rosenberg, Lieke Marsman, Ellen van de Corput, Yerna van den Driesschen, Liesbeth V. Hafenrichter, en anderen...muziek: Ronald de Jong
Aanvang: 20.00
Zaal open: 19.30
Entree: gratis
Ter gelegenheid van het 15-jarig bestaan van Meander Magazine en het 25-jarig bestaan van de Vlaamse uitgeverij P wordt er een nieuwe bloemlezing gepresenteerd: Nog een lente. Hierin is nieuw werk opgenomen van dertig veelbelovende dichters uit de Meanderrubriek Dichters. Tijdens de presentatie in de theaterzaal van het Amsterdamse Perdu wordt Nog een lente aangeboden aan het bestuur van de Stichting Literatuursite Meander. Interessanter is de mini-dichtersmarathon met een aantal dichters uit de bundel. Daarnaast is er muziek van singer-songwriter Roland de Jong. Na afloop is er een borrel.
12 February_Friday
Met de beoordelende blik gaat altijd iets verloren
De receptie over Plateau van Nickel van Duijvenboden
Met: Maarten Coolen, Nickel van Duijvenboden, Michaela Frühwirth, e.a.
Aanvang: 20.30
Deur open: 20.00
Entree: EUR 7,- / EUR 5,-
In de recent verschenen novelle Plateau van Nickel van Duijvenboden (Amsterdam, 1981) staat de vraag hoe we onze omgeving waarnemen centraal. Twee onderzoekers bivakkeren tijdens de Koude Oorlog een jaar lang op een ijsschots. Hun wetenschappelijke blik op het Arctische landschap is tussen hen onderwerp van discussie. Gebeurtenissen op de ijsschots dwingen de onderzoekers het idee op te geven dat ze slechts transparante observanten zijn: hun persoonlijke aanwezigheid blijkt wel degelijk van belang te zijn voor de waarneming.
In Plateau komen literatuur, theorie over de waarneming, kunstkritiek en een visie op wetenschap samen. Perdu vroeg uiteenlopende sprekers uit deze vakgebieden om te reageren op de novelle.
Michaela Frühwirth is beeldend kunstenaar en was onder andere resident aan de Rijksacademie van beeldende kunsten. In haar tekeningen, die het midden houden tussen abstract en figuratief, onderzoekt ze hoe we onze omgeving waarnemen. Maarten Coolen verricht cultuurfilosofisch en wijsgerig-antropologisch onderzoek en is docent Wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam. Hij zal de novelle van Nickel van Duijvenboden bespreken in het licht van de filosofie van Maurice Merleau-Ponty.
Met de beoordelende blik gaat altijd iets verloren
De receptie over Plateau van Nickel van Duijvenboden Met: Maarten Coolen, Nickel van Duijvenboden, Michaela Frühwirth, e.a.
Aanvang: 20.30
Deur open: 20.00
Entree: EUR 7,- / EUR 5,-
In de recent verschenen novelle Plateau van Nickel van Duijvenboden (Amsterdam, 1981) staat de vraag hoe we onze omgeving waarnemen centraal. Twee onderzoekers bivakkeren tijdens de Koude Oorlog een jaar lang op een ijsschots. Hun wetenschappelijke blik op het Arctische landschap is tussen hen onderwerp van discussie. Gebeurtenissen op de ijsschots dwingen de onderzoekers het idee op te geven dat ze slechts transparante observanten zijn: hun persoonlijke aanwezigheid blijkt wel degelijk van belang te zijn voor de waarneming.
In Plateau komen literatuur, theorie over de waarneming, kunstkritiek en een visie op wetenschap samen. Perdu vroeg uiteenlopende sprekers uit deze vakgebieden om te reageren op de novelle.
Michaela Frühwirth is beeldend kunstenaar en was onder andere resident aan de Rijksacademie van beeldende kunsten. In haar tekeningen, die het midden houden tussen abstract en figuratief, onderzoekt ze hoe we onze omgeving waarnemen. Maarten Coolen verricht cultuurfilosofisch en wijsgerig-antropologisch onderzoek en is docent Wijsbegeerte aan de Universiteit van Amsterdam. Hij zal de novelle van Nickel van Duijvenboden bespreken in het licht van de filosofie van Maurice Merleau-Ponty.
19 February_Friday
Wilde kinderen: een verboden experiment
met: Gie van den Berghe, David Sneek, e.a.
Aanvang: 20.30
Zaal open: 20.00
Entree: EUR 7,- / EUR 5,- (met o.m. vriendenpas)
Het is wel het verboden experiment genoemd: wat gebeurt er met een kind dat zonder enige vorm van sociaal contact opgroeid? Leert het spreken? Kan het denken? Heeft het een ziel? Is het kortom mogelijk om een mens te zijn, zonder met mensen om te gaan?
Het is een proefopstelling die te wreed is om daadwerkelijk uit voeren. Maar in de loop van de geschiedenis zijn er vele kinderen geweest die toch in zulke omstandigheden opgegroeid zijn. Van Victor van Aveyron tot de zusjes Elisabeth, Katharina en Viktoria die van 2000 tot 2005 in het huis van hun moeder in het Oostenrijkse Linz opgesloten zaten. Het zijn stuk voor stuk kinderen die, wanneer ze ontdekt worden, niet alleen ons medeleven en onze afschuw opwekken, maar ook onze fascinatie. Zijn het mensen zoals wij? Kunnen ze dat ooit nog worden? En ook: wat kunnen we leren van deze kinderen?
Ook in fictionele verhalen denken we na over een opvoeding buiten de maatschappij, en wel vanaf het allereerste kleitablet tot op het witte doek. Enkidu, de man uit het bos, leert Gilgamesh wat vriendschap betekent. De wolfskinderen Romulus en Remus stichten Rome. En Tarzan of the Apes is de Übermensch die ontstaat door het kind van een Engelse lord in de jungle te laten opgroeien.
Op deze avond zal moraalwetenschapper en historicus Gie van den Berghe een lezing geven over de intieme verwevenheid van de kleine verhalen van wilde kinderen met het grote verhaal van de geschiedenis van de kennis. Filmcriticus David Sneek bespreekt de fictionalisering van het wilde kind in speelfilms.
Wilde kinderen: een verboden experiment
Aanvang: 20.30
Zaal open: 20.00
Entree: EUR 7,- / EUR 5,- (met o.m. vriendenpas)
Het is wel het verboden experiment genoemd: wat gebeurt er met een kind dat zonder enige vorm van sociaal contact opgroeid? Leert het spreken? Kan het denken? Heeft het een ziel? Is het kortom mogelijk om een mens te zijn, zonder met mensen om te gaan?
Het is een proefopstelling die te wreed is om daadwerkelijk uit voeren. Maar in de loop van de geschiedenis zijn er vele kinderen geweest die toch in zulke omstandigheden opgegroeid zijn. Van Victor van Aveyron tot de zusjes Elisabeth, Katharina en Viktoria die van 2000 tot 2005 in het huis van hun moeder in het Oostenrijkse Linz opgesloten zaten. Het zijn stuk voor stuk kinderen die, wanneer ze ontdekt worden, niet alleen ons medeleven en onze afschuw opwekken, maar ook onze fascinatie. Zijn het mensen zoals wij? Kunnen ze dat ooit nog worden? En ook: wat kunnen we leren van deze kinderen?
Ook in fictionele verhalen denken we na over een opvoeding buiten de maatschappij, en wel vanaf het allereerste kleitablet tot op het witte doek. Enkidu, de man uit het bos, leert Gilgamesh wat vriendschap betekent. De wolfskinderen Romulus en Remus stichten Rome. En Tarzan of the Apes is de Übermensch die ontstaat door het kind van een Engelse lord in de jungle te laten opgroeien.
Op deze avond zal moraalwetenschapper en historicus Gie van den Berghe een lezing geven over de intieme verwevenheid van de kleine verhalen van wilde kinderen met het grote verhaal van de geschiedenis van de kennis. Filmcriticus David Sneek bespreekt de fictionalisering van het wilde kind in speelfilms.
26 February_Friday
Vers Van het Mes XVII
met: Joost Baars, Wouter Steyaert en Maud Vanhauwaert
Muziek: Les Croissants Terribles
Aanvang: 20.30
Deur open: 20.00
Entree: 7 euro / 5 euro (met o.m. vriendenpas)
Voor de zeventiende keer presenteert Perdu onder de noemer Vers Van Het Mes een aantal nog niet gedebuteerde dichters uit Nederland en Vlaanderen. Vers Van Het Mes is geen poetry slam, geen open podium, geen wedstrijd. De deelnemende dichters krijgen de tijd en de gelegenheid zich uitgebreid te presenteren. Dit doen ze middels een voordracht en door het presenteren van een Kleine Poëtica, waarin ze zich uitspreken over hun werk, het poëzielandschap en hoe ze zichzelf daarin zien.
Maud Vanhauwaert (1984) volgde de opleidingen Woordkunst en Taal- en Letterkunde en werkt nu aan haar master Meertalige Professionele Communicatie. Ze maakt theatervoorstellingen, onder andere bij De Tijd, is freelancer bij Jeugd en Poëzie, en heeft een kanariepiet die luistert naar de naam Giraf. Haar debuutbundel verschijnt bij Querido.
Wouter Steyaert (Gent, 1982) publiceert poëzie in verschillende tijdschriften (bijv. Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, Knack en Ballustrada). Zijn gedichten werden meermaals bekroond, onder andere in de Basiel de Craeneprijs en de Literaire Prijs van de stad Harelbeke. In 2007 won hij de HC-trofee schrijfwedstrijd.
Joost Baars (1975) is literair programmeur en werkt tot 1 maart als coördinator bij Stichting Perdu. Hij is één van de initiatiefnemers van de podcast VersSpreken, en maakte met Thomas Möhlmann de bloemlezing 30 + 30: zestig gedichten uit binnen- en buitenland. Voor deRecensent.nl schrijft hij voornamelijk over film. Zijn gedichten verschenen eerder in ondermeer Revolver en blue-turns-grey en in april van dit jaar in Liegend Konijn.
Croissant Terribles is een potten- en pannenorkestje uit Amsterdam waarvan - zo staat op hun myspace - iedereen lid kan worden. De vaste kern wordt echter gevormd door Niels de Groot en Ernst van den Hemel, die lekker gruizige, maar daarom niet minder vakkundig in elkaar gezette liederen maken. Denk Waits, denk Manuel. Maar dan anders.
Vers Van het Mes XVII
met: Joost Baars, Wouter Steyaert en Maud VanhauwaertMuziek: Les Croissants Terribles
Aanvang: 20.30
Deur open: 20.00
Entree: 7 euro / 5 euro (met o.m. vriendenpas)
Voor de zeventiende keer presenteert Perdu onder de noemer Vers Van Het Mes een aantal nog niet gedebuteerde dichters uit Nederland en Vlaanderen. Vers Van Het Mes is geen poetry slam, geen open podium, geen wedstrijd. De deelnemende dichters krijgen de tijd en de gelegenheid zich uitgebreid te presenteren. Dit doen ze middels een voordracht en door het presenteren van een Kleine Poëtica, waarin ze zich uitspreken over hun werk, het poëzielandschap en hoe ze zichzelf daarin zien.
Maud Vanhauwaert (1984) volgde de opleidingen Woordkunst en Taal- en Letterkunde en werkt nu aan haar master Meertalige Professionele Communicatie. Ze maakt theatervoorstellingen, onder andere bij De Tijd, is freelancer bij Jeugd en Poëzie, en heeft een kanariepiet die luistert naar de naam Giraf. Haar debuutbundel verschijnt bij Querido.
Wouter Steyaert (Gent, 1982) publiceert poëzie in verschillende tijdschriften (bijv. Gierik & Nieuw Vlaams Tijdschrift, Knack en Ballustrada). Zijn gedichten werden meermaals bekroond, onder andere in de Basiel de Craeneprijs en de Literaire Prijs van de stad Harelbeke. In 2007 won hij de HC-trofee schrijfwedstrijd.
Joost Baars (1975) is literair programmeur en werkt tot 1 maart als coördinator bij Stichting Perdu. Hij is één van de initiatiefnemers van de podcast VersSpreken, en maakte met Thomas Möhlmann de bloemlezing 30 + 30: zestig gedichten uit binnen- en buitenland. Voor deRecensent.nl schrijft hij voornamelijk over film. Zijn gedichten verschenen eerder in ondermeer Revolver en blue-turns-grey en in april van dit jaar in Liegend Konijn.
Croissant Terribles is een potten- en pannenorkestje uit Amsterdam waarvan - zo staat op hun myspace - iedereen lid kan worden. De vaste kern wordt echter gevormd door Niels de Groot en Ernst van den Hemel, die lekker gruizige, maar daarom niet minder vakkundig in elkaar gezette liederen maken. Denk Waits, denk Manuel. Maar dan anders.